Këto vitet e fundit, shqiptarë që jetojnë nëpër vendet e botës, janë kthyer në Shqipëri dhe kanë pasë mundësi të japin mendimet e tyre, opinionet nëpër studiot televizive dhe në portalet e internetit përsa i përket politikës dhe situatës ekonomike- sociale në Shqipëri.
Është një pafytyrësi, është e pamoralshme, jo njerëzore, kjo urrejtje e fshehur nën fjalët e shumë analistëve, gazetarëve dhe politikanëve kundrejt replikave në debatet për çështjet e ndryshme.
Unë kam shumë raste me video e figurë apo dhe me shkrim të këtij fenomeni, prandaj më kot dikush mund të kërkojë të ma hedh poshtë. Frazat që përdorin janë këto:
Hajde jeto këtu, nga Gjermania nuk duhet Shqipëria.
Ta doje Shqipërinë nuk jeton në Angli.
Po vjen ti nga Amerika të na japesh mend ne.
Punoni si kafshë, etj., etj.
Por rasti i fundit ishte në emisionin “Opinion” të Fevziut, ku analisti i drejtohet zonjës Kokalari: “Përse vini ju nga Amerika të na jepni mend ne.
Ju jetoni në Amerikë nuk dini asgjë fare” etj., etj e pamë të gjithë.
Gjuha e tyre, gjoja profesionale duke zgjedhur fjalët e lehta për të mbuluar arrogancën, përçmimin, indeferentizmin, nënvlerësimin ndaj emigrantëve (ky epitet i shpifur) kuptohet shumë kollaj.
A thu sikur këto që për 30 vite dalin nëper studio televizive me krevata e kostume, me filozofi, psikologjinë dhe diplomat e tyre dhanë ndonjë rezultat pozitiv për Shqipërinë. Shihet gjendja…
Ju lutem shumë, të keni pak kujdes, mos na përbuzni kaq shumë, ne jemi të barabartë si shqiptarë, si ju që jetoni në Shqipëri si ne në New York, Londër, Athinë etj. Jemi një në gjitha aspektet ose të mirë, ose të keqinj.
Mos na duani vetëm nga muaji qershor deri në gusht, e dimë pse e dimë sepse jemi një me sherret, djallëzitë dhe dashurinë, hotelet, restorantet, shazllonet etj., etj.
Zonja Kokalari nuk ka asnjë interes personal, asnjë servilizëm dhe s’ ka nevojë ti bëjë lëpirje askujt siç bëjnë disa analistë dhe gazetarë ku gjatë emisionit, i vijnë mesazhet në celular nga eprorët e tyre së çfarë duhet të thonë.
Zonja Kokalari dhe qindra mijëra emigrantë, e duan Shqipërinë pa hile, pa servilizëm, pa asnjë interes financiar apo pushteti, apo ndonjë vendi pune. Është dashuri e pastër ku rrënjët i kanë të thella deri tek vorret e të parëve tanë.
Evi Kokalari dhe mijëra emigrantë s’ mund ti ndaloni as të vijnë në Shqipëri, as të u’ a mbyllni gojën, as ti përbuzni. Sepse Shqipëria është e të gjithëve është e jona, sepse ne jemi njësoj kudo që jetojmë.
Zonja Kokalari është në tokën e vet, në shtëpinë e saj, në rrënjët e saj dhe kujdes kur ofendoni apo nënvlerësoni, sepse ne jemi njësoj, të dashur, të djallëzuar, të çmendur dhe tolerant në të njëjtën kohë.
Sepse ne jemi shqiptarë njësoj të barabartë, e kuptojmë njëri- tjetrin shumë mirë. Ju lutem na respektoni dhe duani dhe në stinën e pranverës, vjeshtës dhe dimrit. Një stinë nuk mjafton. Ne jemi të gjithë të barabartë. /Nga Mark DEDA, Michigan, SHBA, publikuar në Facebook, redaktuar nga ShkodraWeb/
