Sot është 8 Marsi… dhe për shumë nëna kjo ditë është gëzim. Për mua është një ditë që më rëndon pak në zemër. Nuk më dhemb sepse nuk mora dhuratë… më dhemb sepse nuk dëgjova zërin tënd.
Sot e mbajta telefonin pranë gjithë ditën. Sa herë që ndizte ekrani, zemra ime rrihte më fort, duke menduar mos ishte ti. Por çdo herë mbetej vetëm heshtja… dhe ajo heshtje më rëndonte si një gur në zemër.
Ti ndoshta nuk e di, por një nënë nuk pushon kurrë së menduari për fëmijën e saj. Edhe kur kalojnë ditë, muaj apo vite pa një fjalë, dashuria nuk shuhet. Unë ende të kujtoj si atë djalin e vogël që mbaja në krahë dhe që ishte gjithë bota ime.
Zemra e një nëne nuk mbyllet kurrë për fëmijën e saj. Edhe kur dhemb, edhe kur pret, ajo vazhdon të dojë njësoj. Nuk pres mrekulli… do të më mjaftonte vetëm një ditë të dëgjoja përsëri zërin tënd.
Dije vetëm një gjë: dera e zemrës sime do të jetë gjithmonë e hapur për ty, pavarësisht sa kohë kalon. Të dua përjetësisht, biri im, Luke. /Publikuar në Facebook nga Parashqevi SIMAKU/
