105 vite më parë, më 14 maj 1921, në Orenjë të Librazhdit, lindi Hafiz Sabri Koçi, i cili më vonë do të bëhej një nga personalitetet më të rëndësishme në ringritjen e besimit në Shqipëri.
Ai u arsimua në Shkodër, ku nën kujdesin e dijetarëve të njohur u formua si klerik dhe më pas shërbeu me përkushtim si imam e myfti në Shkodër dhe Kavajë, duke u dalluar për predikimet dhe përkushtimin ndaj edukimit fetar.
Në vitin 1966, për shkak të bindjeve fetare, ai u dënua me 22 vite burg dhe qëndroi i izoluar deri më 1986. Qëndrueshmëria dhe besnikeria e tij ndaj besimit fetar e bëri simbol të rezistencës shpirtërore në kohën kur regjimi komunist kishte ndaluar fenë.
Pas rënies së diktaturës, ai u rikthye si një mbrojtës i lirisë dhe besimit. Më 16 nëntor 1990, Hafiz Sabri Koçi udhëhoqi hapjen historike të Xhamisë së Plumbit në Shkodër, duke shënuar fundin e ndalimit të fesë. Atë ditë hoxha i nderuar ndër të tjera tha jëto fjalë:
“Neve kemi ken t’penguem për pesëdhjetë vjet me radhë!
Kemi pasë frikë t’themi se ka Zot!
Kemi pasë frikë t’adhurojmë të madhin Zot!
Kemi pasë frikë t’kujtojmë se ka Bajram e Ramazan!
Kemi pasë frikë t’kujtojmë se ka netë të mira e të tjera”.
Si Kryetar i Komunitetit Mysliman të Shqipërisë (1991–2004), ai udhëhoqi ringritjen e institucioneve fetare dhe punoi për harmoninë ndërfetare, duke e bërë besimin pjesë të identitetit kombëtar.
Hafiz Sabri Koçi u nda nga jeta në vitin 2004, por vazhdon të kujtohet me respekt si simbol i qëndrueshmërisë, mençurisë dhe bashkëjetesës kombëtare.
