PERVJETOR – Aleks Selmani, artisti shumëplanësh që i iku Shkodrës krejt papritur 20 vjet më parë…

“Kan vra Aleks Selmanin, ishte bashkë me Antonin tu ec në Piacë…”, kështu më erdhi lajmi atë ditë në TV Rozafa ku kisha disa muaj që punoja. E ma vonë, disa herë, Anton Krosaj ka shpjegonte si kishte ndodh ngjarja shumë e randë. I kërkoja të më tregonte, sepse më dukej e pabesueshme, edhe sot më duket e pabesueshme.

“Ishim duke ec bashkë, ishim para kioskës që shet gazeta. Nigjume disa krisma. Institktivisht Aleksi theu gjunjtë. Unë nuk lëviza. Pashë që ai u këput në tokë…Fatkeqësi e madhe”, më tregonte Anton Krosaj, edhe ai sot i munguar fizikisht mes nesh por me shumë mundësi, në shoqërinë e Aleksit në parajsë.


Aleksin, aktorin e humorit por edhe më shumë se kaq, artistin, e kanë njohur shumë shqiptarë, brenda e jashtë Shqipërisë. Talenti i tij, ishte i spikatur, aktrimin dhe batutat e tij, fatmirësisht vazhdojmë ti shijojmë e të qeshim përmes videove që na ka lënë kujtim në media kombëtare e lokale.

Por me fat janë ata që kanë njohur Aleks Selmanin e taviolinës. Humori i tij, bënte që të harroheshe. Si gazetar, harroje të shkoje aty ku ishe nisur, të ngjiteshe në redaksi për të shkruar e montuar lajmin, si moderator, mund të hyje me vonesë në studion e emisionit që të priste i ftuari.

“Prit, se kam edhe nji tjetër, kjo asht e re, nuk besoj se e ke ndi…”, dhe nuk të bëhej të ikje pa marrë edhe disa batuta që ngjallnin të qeshura e të zgjasnin jetën, nuk kuptimin e plotë të fjalës. E natyrisht, e gjitha kjo për shokët e miqtë e Aleksit, zbukurohej nga bujaria e pakursyer që tregonte në tavolina.

Iku në kapërcyell të 40 viteve, shumë i ri, në pjesën më të mirë të jetës por edhe krijimtarisë dhe suksesit artistik. Tek i biri, Fritzi, i cili ndoqi dhe vazhdon rrugëtimin e Aleksit në art, ka mjaft nga i ati, nga natyra e tij. E kështu, si me magji, përmes interpretimit të djalit të tij, Aleksi nuk është vetëm në videot që akoma i shohim e qeshim, por e shohim edhe të aktrojë, të në bëjë të qeshim, të argëtohemi ose më saktë, të heqim mallin për një mik që mungon prej shumë e shumë vitesh. I mungon skenës, artit, Shkodrës e përtej… /Nga Blerti DELIJA/