Amerikani Chris LaCivita, është prezantuar që në ditën e parë të prezantimit si strategu i fushatës së Partisë Demokratike dhe Aleancës për Shqipërinë Mdhështore. Pavarësisht etiketimeve si “truri” i fushatës fituese të presidentit Trump, LaCivita ka patur peshë në fushatën e “tycon”, peshë e cila nuk mund të “matet” përveç se me paratë që ka marrë për punën e tij. Dhe në fakt, nuk janë shifra të papërfillshme.
Amerikani dha shenjën e parë si strateg, në imazhin e hapjes së fushatës elektorale të PD- ASHM në sheshin “Nënë Tereza”. Ngjashmëria e saj në imazh me fushatat elektorale në SHBA, ishte e dukshme. Qoftë tek përmasat e tribunës, vendosjen e kandidatëve, elementët e dekorit, konceptimi i rreshtimit dhe fjalimeve në podium, regjinë televizive etj.
Në fakt, e çuditshme ishte ngjitja në podium e vetë strategut Chris LaCivita. Fjalimi i tij rreth 2 minuta, i përkthyer në kohë reale për shikuesit dhe teleshikuesit, nuk ka shumë lidhje me pozicionin e strategut. Edhe mund të pranohet, si një prezantim i parë publik por vetëm kaq. Sipas teorive të komunikimit publik, strategu ndërton, nuk është thjeshtë dhe vetëm një folës, zëdhënës i ideve të personit që i ka marrë përsipër PR- in. Në hapjen e fushatës elektorale, LaCivita ishte një folës më shumë në foltoren e mitingut, duke i bërë thirrje audiencës të votojnë pikërisht personin të cilin nga marrë përsipër ti bëjë PR.
Shfrytëzimi i faktit që vjen nga SHBA, që ka qenë pjesë e stafit të fushatës së presidentit Trump apo edhe fakti se është pjesë e Komittetit Kombëtar Amerikan (qoftë edhe si drejtues), vështirë të prodhojë efektin e dëshiruar kur shfaqet thjesht si folës- mbështetës i personit apo subjektit politik për të cilin administron, prodhon PR (Komunikim publik).
Në fushatën e vitit 1992, ambasadori amerikan në Tiranë William Rajerson, mbështeti publikisht PD- në dhe Berishën, sigrurisht duke patur efekt. Por asokohe, bëhej fjalë për ndryshim të sistemit qeverisës të vendit, ndarjen reale të Shqipërisë nga komunizmi, i cili tentoi të ringrihej përmes fitores së zgjedhjeve të vitit 1991, me 31 mars.
Më shumë se 3 dekada më pas, vështirë që LaCivita të ketë të njëjtin ndikim apo edhe të përafërt me Rajerson në fillim të viteve ’90. Shqiptarët vështirë të impresionohen në 2025- ën nga anglishtja e një amerikani apo edhe nga fakti se ai ishte pjesë e fushatës së suksesshme të presidentit Trump. Puna e strategut të një fushate, duhet të jetë e dukshme, me efekt por pa dalë vetë në skenë. Në fakt, Chris LaCivita, u shfaqe si folës në podium edhe në takimin e Berishës në Brescia të Italisë.
Nëse vijon me këtë qasje në kuadër të misionit së strateg, është e vështirë të ketë efekte konkrete. Në vitet e kaluara, qoftë PD, PS apo LSI, kanë patur kompani marketingu pas vetes. Por asnjëherë ato nuk kanë dalë publikisht, qofshin të suksesshme në vendet e tyre si Izraeli, Gjermania apo Kosova.
PD dhe Aleanca për Shqipërinë Madhështore, nuk kanë nevojë për një folës më shumë në tribuna takimesh, qoftë ai edhe amerikan. Ata kanë nevojë për një njeri që ndihmon të krijohet frymë, që e përhap dhe shumëfishon këtë frymë për ta konvertuar në rezultat konkret me 11 maj 2025. E gjithë kjo, nuk mund të arrihet duke u ngjitur në foltore për disa minuta fjalim. Aq më pak kur i bën PR të drejtpërdrejtë personit që të ka paguar si strateg. Besueshmëria ulet në nivele minimale, sa më shumë që të fjalësh në tribuna. Qoftë edhe për një arsye të vetme: mendon në anglisht, me koncept amerikan, përkthehesh në shqip, përballë një audience krejt të ndryshme nga ajo e SHBA. Por mbase duhet ti jepet më shumë kohë LaCivita-s për të parë rezultate konkrete në PR. /Nga Sokol N. SOKOLI/
