Eshtë e dielë fundgushti. Eci udhëve të atdheut tim, të mbushura me vetura, nga më të shtrenjtat dhe luksozet. Gjallëri e madhe. Mes rrugëve dhe anash tyre, rrinë ata, të thjeshtit gjer në dhëmbje, policët tanë me pallaska ndër duar. Për shumë bashkatdhetarë sonte është një datë e rëndësishme. Martohen vetë, apo martojnë të dashurit e tyre. Karburantet tona kanë festë. Ato feksin nga llamburitjet e dritave, që nuk ndalen kurrë si më parë, si dhe nga lulet artificiale. Të rinjtë tanë organizojnë dasmat e veta nëpër karburantet tona, ku ndjehen më të sigurtë se kudo. Është stina e gëzimeve familjare. Ka edhe parking. Dëgjohen gërrneta që të shpojnë veshët e pashpuar. Përsëritet nga dy herë vargu: “cim cim ca, moj cim cim ca,/je e vogel per sevda”, po kështu edhe strofa e këngës tjetër “Laje laje moj kryt si rosa/o sa bukur kërcen goca” përsëritet dy herë. Me të dyja këto këngë të bukura puro shqiptare, kërcehet.
Gratë kanë veshur fustane poliesteri të ngushta dhe me xixa. Ato kujdesen herë mbas here që t’i ulin kindet e ngjeshura gjatë vallëzimit. Sytë e burrave trafikojnë ndjesi të çuditshme urie midis pjatave dhe shalëve të grave në vallëzim. Shikohet qartë se sa më i vjetër të jetë subjekti mashkullor aq më tepër është i fokusuar te pjatat. Jashtë bën vapë, por brenda është fresku modh.
Kamerierët sjellin mish. Mish pafund. Mish gjithfarësh edhe “Ivi” me shije frutash egzotike ose pjeshke. Kuzhinierët tanë tashmë dinë të gatuajnë si s’ka më mirë e si s’ka më bukur. Ato bëjnë edhe torta me pana dhe me shumë kate.
Në karburantin matanë kryqëzimit të tretë salla e vakive qe zbukuruar e gjitha me tone blu, kurse në karburantin në anën tjetër të rrugës arredimi qe bërë në rozë. Ishte një rozë mistike, me nuanca luftarake.
Dhëndrri i karburantit blu punon dhe jeton në Angli. Ai do e marrë nusen me vete menjëherë pa e lënë të bjerë entuziazmi i kësaj darke. Deri në ngushticën e La Manche do udhëtojnë me një Range Rover me timon djathtas. Mandej Zoti e bëftë mirë. Nusja hë për hë do punojë ndër “shtëpitë e barit” derisa të mbesë shtatzanë. Mandej pronari do i japë lejen e lindjes dhe në fund do lindë një djalë bukurosh, me emrin Kisli, që do ia ketë zili i gjithë Wellsi.
E dashura mësuese e letërsisë! Këtu më duhet ta mbyll hartimin se edhe unë dua të shkoj e të festoj me shokët…
Stefan Çapaliku
Klasa e katërt b. /Publikuar në Facebook nga Stefan ÇAPALIKU/
