E shokuar nga vdekja e fëmijës 3 vjeçar! E shokuar edhe më shumë nga qetësia me të cilën mjeku ka vazhduar punën edhe në këtë ditë mjaft të zymtë. Nuk mund ta kuptoj se si ato prindër kanë firmos për një ndërhyrje kaq të gjatë për femijën. Por prindi beson dhe kërkon më të mirën për femijën e vet.
Në vitin ’96 lindi ime bijë me hernie ombelikale. E kishte kërthizën jashtë 3 cm. Sapo lindi, pediatri i saj në Trieste me tha mos u shqetëso, do i vëmë një monedhe dhe një pambuk e do e lidhim me fasho elastike. Ishte pediatër tradicional. Në Shqiperi e shikonin këtë problem si diçka tepër shqetësuese, prindër dhe mjekë. Një kirurg shumë i njohur me thotë ta operoj, operacion i lehtë ,mos ke frikë. U shqetësova por ju drejtova menjëherë pediatrit të saj.
Shkova për kontrolle në Itali dhe pediatri i vajzes më rekomandon: Asnjë operacion deri sa të bëhet 5 vjeç, vetëm nëse i vihet jeta në rrezik! Çdo gjë estetike duhet bërë vetëm kur fëmija të jetë maxhoren (mbi 18 vjeç)!
Me kalimin e kohës hernia u mbyll vetë. Im atë (doktor Bekteshi), nuk do kishte lejuar asnjëherë një ndërhyrje kaq të gjatë tek një femijë, përderisa nuk i rrezikohej jeta, bashkëpunimi me pediatrin tek fëmija është themelore. A, nëse i rrezikohej jeta ky operacion duhej bërë nga një trupë e kualifikuar kirurgjikale.
Fakti qëe prindi ka firmosë nuk mund të jetë shkarkim përgjegjësish. Për jetën e njeriut, sidomos të një fëmije, është përgjegjësi edhe e shtetit, është minoren (i mitur).
Besoj se duhet shikuar edhe ligji për trajtimin e fëmijëve në adoleshencë, edhe kur prindërit janë dakord. Vajza të reja që bëjnë operacione plastike që 16 vjeç, me lejen e prindërve, nuk ësht normale.
I lutem gazetarëve, të mos publikojnë thirrjet për vetëgjyqësi! Liri e fjalës po, por të tregojmë profesionalizëm në përzgjedhjen e publikimeve, përndryshe do krijohet një klimë urrejtje ndaj mjekëve në përgjithësi. Kemi mjaft mjekë të talentuar e të sakrificës! /Nga Merita BEKTESHI URBANO/
