Dalja e fundit televizive e z. Lapaj, arroganca e tij në përdorimin e argumentit se gjërat e drejta bëhen nga njerëz vullnetmirë pavarësisht përkatēsisë partiake, me kthen rishtaz tek tema e boshtit ideologjik. Ky vend ka nevojë për reformë të theĺlë politike.
Idea që partitë do bënin të njëjtat gjëra po të ishin në pushtet, idea që partitë po i shesin thjesht nje produkt elektoratit dhe ideologjia ka marrë fund po gjen gjithnjë e më shumë përkrahës në realitetin shqiptar.
Kjo ndodh sepse dukshëm diferenca dhe ndasitë themelore mes forcave politike me kohën pothuajse jane zhdukur, pra mbizotëron mendimi se kushdo të qeverisë nuk ka shumë hapësirë për programe altetnative, po na thonë se ka nevojë thjesht për teknokratë të cilët shohin dhe flasin për nevojat subjektive të elektoratit, pra për njerëz “vullnetmirë që do bëjnë gjërat e drejta”.
Këto ide sempliciste, naive por që duket se zënë vend në elektoratin e tejlodhur dhe pafund të zhgënjyer kanë mbërritur deri aty sa të bëjnë që në vendin që kaloi diktaturën më të egër para jo më shumë se 3 dekadash, idetë marksisto-komuniste përfaqësuar nga z. Qorri, z. Llapaj, z.Shabani e të tjerë si këta, të kthehen në ide të pranueshme, biles së fundmi të kenë edhe mbështetje.
Për sytë dhe veshët e cdo konservatori (nëse vërtetë do të kishte të tillë) kjo do të duhej të ishte këmbanë alarmi. Shumëllojshmëria e subjekteve politike, si përfaqsuese të shtresave të caktuara, duhet të shihet si garanci demokracie por që kjo të jetë efikase do të duhej që sistemi zgjedhor të ndryshonte !, më së paku do duhej të kthehej maxhoritar i korektuar, si ai i para vitit 2005 ose idilikja do ishte maxhoritar i pastër.
Ky do ishte fillimi i një reforme politike që do të detyronte subjektet ti ktheheshin përzgjedhjes së “më të mirëve”, ti ktheheshin boshtit ideologjik i cili është përkatësi, është prejardhje, është gjak.
Kjo reformë si parim do të prodhonte deputetë gardianë dhe përçues të zërit, nevojave dhe problemeve të zonës që përfaqësojnë dhe jo ushtarë pa shtyllë kurrizore të kryetarëve autokratë që shfrytëzojnë subjektet për interesa personale.
Reforma politike do të duhej të sanksiononte përfundimisht dhe mosprekjen e mëtejshme të garantit tjetër të demokracisë Kushtetutës së Republikës, e cila është kthyer në “fletoren e papastër” të çdo “vullnetmiri që do të bëje gjëra të drejta” por që në thelb ka ambicien e vjetër të akaparimit të pushtetit me sloganin “për ju e nisim, për vete e bitisim”…! /Nga Harris MURANA, publikuar në Facebook/
