
Çfarë e shtyn një gjyqtare si Edit SHKRELI në Shtetet e Bashkuara—pjesë e një prej sistemeve më të besueshme juridike në botë—të hyjë në atë që duket si një makineri propagandistike e një qeverie të korruptuar? Kjo është një pilulë e vështirë për t’u përtypur, Edit.
Të ndërtosh sukses në një vend që funksionon mbi meritokracinë, shtetin e së drejtës dhe besimin institucional—dhe më pas të rikthehesh në vendin tënd të origjinës, Shkodër, duke injoruar korrupsionin dhe mjerimin që shtyu familjen tënde të largohej—nuk është vetëm zhgënjyese. Ngre pyetje serioze.
Kur ti, Edit, shfaqesh në podcast-in e Kryeministrit dhe flet për “përmirësimin” e jetës në Shkodër, kjo trondit mijëra shkodranë. Njerëz që kanë jetuar aty çdo ditë për më shumë se 30 vite nuk e njohin atë realitet. Rreth 27,000 +/- shkodranë* që jetojnë në qytet nuk bëhen papritur të verbër apo të shkëputur nga qyteti i tyre.
Prandaj pyetja bëhet e pashmangshme:
Si mundet që një gjyqtare nga SHBA—nga një prej sistemeve më të zhvilluara në botë—ta humbasë realitetin me 180 gradë?
Nuk besoj se kjo është një pakujdesi. Siç paralajmëron George Orwell:
“Gjuha politike… është projektuar që gënjeshtrat të tingëllojnë si të vërteta dhe krimet të duken të respektueshme.”
Dhe siç na kujton Daniel Patrick Moynihan:
“Secili ka të drejtë për mendimin e tij, por jo për faktet e tij.”
Unë vij nga një rrugëtim i ngjashëm arsimor, i formuar në Shkodër dhe i zhvilluar më tej në sisteme ndërkombëtare anglosaksone. Edhe në industri të ndryshme, ka disa parime që nuk humbasin: etika, qartësia e gjykimit dhe përgjegjësia ndaj së vërtetës. Ato nuk zhduken për shkak të gjeografisë, dhe megjithatë, për arsye të vështira për t’u kuptuar, duken se zbehen kur përputhen me një narrativë të një qeverie të korruptuar.
Kjo nuk ka të bëjë me një mendim ndryshe mbi “zhvillimin.”
Kjo ka të bëjë me injorimin e nivelit të korrupsionit në një vend që ti dhe familja jote e keni lënë—dhe rikthimin për të paraqitur një version realiteti që njerëzit që e jetojnë çdo ditë nuk e njohin.
Shkodranët nuk kanë nevojë që dikush me ekspozim të kufizuar të fundit t’u shpjegojë realitetin e tyre—sidomos jo në përputhje me të njëjtat struktura politike të korruptuara që e kanë formësuar atë realitet për dekada.
Një gjyqtare mbart më shumë sesa një titull.
Ai rol kërkon pavarësi, integritet dhe distancë nga narrativat politike—sidomos ato që synojnë të riformësojnë perceptimin dhe jo të pasqyrojnë të vërtetën.
Sepse kur kredibiliteti përdoret për të vërtetuar një narrativë që bie ndesh me përvojën e jetuar, ajo nuk është më thjesht perspektivë—por ngre shqetësime më të thella.
*E dhëna mbi numrin e banorëve të qytetit e trashëguar nga vitet 1990. /Nga Alban Gj. THIKA, ish- kandidat për kryetar i Bashkisë Shkodër, publikuar në Facebook/




