Sot do të mbushje pesëdhjetë vjeç. Dhe çuditërisht, në ditë si kjo, e gjej veten duke kërkuar si një fëmijë i vogël, duke kërkuar qiellin për një shenjë, një re në formë shprese, një pëshpëritje, një mesazh… çdo gjë që më kujton se je ende disi afër.
Ike kaq i ri nga kjo botë, kur ëndrrat tona ishin ende të gjalla në kulmin e tyre dhe zemrat tona ende besonin se kishim dekada përpara. Megjithatë sot, ti feston me engjëjt, dhe ne do të donim të dëgjonim zhurmën e gëzueshme të asaj feste. Ditëlindja jote është gjithmonë e mbushur me lot, kujtime, dhe dashuri që vdekja nuk mund ta varros kurrë.
Jeta pa ty ka qenë e vështirë. Kemi njohur pikëllim të thellë, por edhe hir të thellë. Jezusi na ka bartur gjatë netëve që menduam se do të na thyente, duke na dhënë fuqinë jo vetëm për të mbijetuar mungesën tënde, por disi të rritemi akoma, të duam, të jetojmë akoma.
Familja që le pas është rritur. Ishim tre, dhe tani jemi pesë. Eshte mahnitese kur mblidhemi te gjithe bashke, duke folur per ty dhe duke ndare histori me ata qe nuk paten mundesi te te njohin kurre. Do të buzëqeshje me krenari nëse do të na shihje tani.
Sot u mbushën pesëdhjetë vjet, dhe mungesa jote ende jehon nëpër çdo dhomë, në çdo festë dhe në çdo ditë të zakonshme. Gëzuar ditëlindjen në Parajsë. Derisa të takohemi përsëri, një pjesë e jona do të jetë gjithmonë duke pritur me padurim përjetësinë. /Nga Elona PRROJ/
