Dy shokët shkodranë, Nikolin Bori 18 vjeç (10.02.1972) dhe Dedë Fsharri 20 vjeç (09.11.1970), u arratisën duke sfiduar temperaturat e ulëta, mbrëmjen e 22 dhjetorit të vitit 1990, përmes lumit Buna në Shkodër, duke përdorur litarë dhe komardare për të kaluar rrjedhën. Nën terrin e asaj nate, mister mbeti edhe fati i dy të rinjve. Informacionet që mbërritën më pas ishin kontradiktore, në kuadrin e gojëdhënave. Dikush tha asokohe pasi kaluan kufirin, dy shokët kishin qëndruar në një hotel, (emri i të cilit nuk bëhet i ditur) në ish- Jugosllavi.
Vite larg nga arratisja e dy të rinjve nga Velipoja, më 2008, familjarëve u vjen një informacion i rëndësishëm. Historia e arratisjes spektakolare nga lumi Buna me litarë, i dy shokëve Nikolin Bori dhe Dedë Fshari në të njëjtën ditë erdhi e rrëfyer në emisionin ’’Pa gjurmë’’ nga familjarët e tyre. U ka mbetur gjallë një shpresë, ajo se dy djemtë kaluan kufirin shëndoshë e mirë, kur u arratisën më 22 dhjetor të vitit 1990. Dëshmia e një zotërie nga Dukagjini me emrin Vath Toma hedh më shumë dritë mbi fatin e tyre. Ky dëshmitar pretendon se jo vetëm i ka takuar dy të rinjtë asokohe, por edhe i ka strehuar.
’’Pyeta në degën e Punëve të Brendshme në atë kohë se kisha frikë mos i kishin vrarë në kufi. Një person më erdhi pas 18 vitesh, një nga Dukagjini më tha se i ka takuar dhe ata i kanë thënë jemi nga Velipoja. I ka marrë i ka çuar nga Mali i Zi në Tuz. Ky person ishte i arratisur vetë. Sipas këtij personi janë nisur drejt Hollandës. Quhet Vath Toma ai që na e dha këtë informacion’’-rrëfeu Kolë Fsharri, babai i Dedë Fsharrit, në studion e emisionit ’’Pa gjurmë’’.
“Unë i kam takuar në fillimi të vitit 1991. I kam takuar në Tuz të Malit të Zi. Të dy bisedonin tek hoteli me një kosovar për tu nisur në Holandë. Ka ardhur një shofer me një makinë të madhe dhe i ka marrë dhe janë nisur për në Holandë. Tre ditë kam ndenjur me ta. Këta thoshin që i kemi rënë malit, nga Hani i Hotit, jo nga lumi Buna. Më kujtohen emrat. Unë e kam ditur Dedë Çari, në emision ia mësova emrin tamam. Ishin afro 19 vjeç. Ata janë, djemtë që takova 30 vite më parë. Më thanë se vinin nga Velipoja, unë kujtova se vinin nga Kosova. Ishin djem shumë të urtë, të rregullt. E pyeta për një person që ka punuar shofer në atë kohë. Aty e vërtetova se ishin nga Velipoja. Ata kishin si destinacion Holandën se kanë ndenjur me shumë kosovarë në atë kohë. Kishte shumë kosovarë atje. Unë vetë u arratisa në vitin 1989”-tha dëshmitari Vath Toma.
Dy shokët e ngushtë asokohe Nikolin Bori 18 vjeç dhe Dedë Fsharri 20 vjeç kishin punuar bashkë, deri kur vendosën të arratiseshin nga Shqipëria.
“Të dy kanë punuar bashkë dhe kanë qenë shokë të ngushtë. Nëna mua më vdiq burri sa më iku djali”, rrëfeu mes lotëve nëna e Nikolinit, Gjelina Bori.
“Kemi pasur marrëdhënie shumë të mirë. Motra jonë ishte 6 muajshe. Ai e pa dhe më pas iku. Vetëm të na thonë, a janë gjallë”, ishte ky apeli i motrës së Nikolinit, Liljanës nga studio e emisionit ’’Pa gjurmë’’
Familjet e dy djemve ende mbajnë shpresë për ekzistencën e tyre. Por siç thonë ata, vitet e largëta nga zhdukja e tyre kanë mbuluar gjurmët. Sot, Dedë Kolë Fsharri është 55 vjeç, ndërsa shoku i tij në këtë arratisje Nikolin Zef Bori është 53 vjeç.
