Mathew Palmer, zëvendësndihmës sekretari amerikan i shtetit ka nisur një vizitë në Tiranë. Diplomati amarikan, sipas gjasave duhet të vijë me një agjendë. Sigurisht, për vënien në rrugën e zgjidhjes së krizës politike në Shqipëri.
Takimet filluan me Edi Ramën dhe natyrisht, edhe me Lulzim Bashën. Siç është në praktikën e përbotshme të diplomacisë amerikane, agjendat nisin nga “kulaçi” dhe përfundojnë tek “kërbaçi”. Emri i Hoyt Brian Yee i kujton Bashës marrëveshjen e 17- 18 majit 2017, rezultatet e të cilës ishin një katastrofë për PD-në në zgjedhjet që pasuan. Lider demokrat e ka pranuar se marrëveshja i është imponuar nga jashtë vendit dhe natyrisht, meritat janë të diplomatit amarkan të DASH Hoyt Brian Yee.
Nuk është e vështirë të hamendësohet se çfarë po i thotë diplomati amerikan Ramës sot. Patjetër që do ti kujtojë dosjet e shit-blerjes së votës, pse jo, bazuar në referimet e “Zërit të Amerikës”. Po ashtu, edhe temat që lidhin Ramën me korrupsionin dhe krimin e organizuar. Pa më të voglin dyshim, do të flasë edhe për investimet e tkurrura amerikane në vend, shqetësim jo i vogël. Natyrisht do ta përgëzojë sidomos për reformën në drejtësi, por do ti permend edhe rastet e evidentuara të standartit të dyfishtë të përdorura në raste të veçanta. E gjithë kjo panoramë për ti treguar Ramës se nuk është më përballë amerikanëve në pozitat e 2017-ës.
Ndërsa Bashës, sigurisht do ti përsërisë se djegia e mandateve nuk është e mirëpritur në SHBA. Do ti sugjerojë që ti ndjekë çeshtjet e shit-blerjes së votës në rrugë gjyqësore dhe sipas gjasave, mund ti hedhë ndonjë “batutë” për lobimin rus të aluduar jo vetëm mediatikisht tashmë. Por ndryshe nga 2017-a, Palmer nuk do ta ketë të lehtë ti vendosë në tryezë Bashës një draft- marrëveshje me Ramën dhe ti thotë “po nuk e firmose, nuk e ke të gjatë në politikë”. Sepse përballë SHBA-së, Basha nuk është në borxh ashtu siç mund të konsiderohet Rama sot. Para dy viteve, thuajse në të njëjtën periudhë, Basha mori përsipër të firmosë, i bindur se zgjedhjet e 25 qershorit 2017, nuk do ta shpallnin fituese PD-në.
Ndryshe nga 2017-a, SHBA nuk mund të jetë aq e prerë me Bashën e PD-në. Mbase është rradha që Rama të bëjë një tërheqje reale. Dhe nuk është “punë ministrash e drejtorësh” për t’ia dhënë Bashës për ta bindur të futet të zgjedhje, qoftë në qershor apo në vjeshtë.
Palmer mund të propozojë një pikë zero të fillimit të “lojës politike”. Një qeveri socialiste, ndoshta edhe e përbashkët me mandat të përcaktuar qartë. Jetëgjatësi jo më shumë se 1 vjeçare por në këmbim Basha duhet të bëjë një “sakrificë”: Të futet në zgjedhjet e 30 qershorit, edhe pse i bindur se në kushtet aktuale, do të humbasë thellë edhe nëse Rama e dorëzon “timonin” sot. E pas tyre, një qeveri pa Ramën në krye dhe me Bashën jashtë Kuvendit, të ideojnë dhe realizojnë disa reforma të rëndësishme si ajo zgjedhore apo të vazhdojnë reformën në drejtësi bashkarisht.
Por ndryshe nga Rama “i plotfuqishëm” në PS, Basha nuk e ka të lehtë. Futja në zgjedhje dhe humbja e pritshme në zgjedhjet e 30 qershorit, nuk dihet a do të kapërdihej lehtë nga PD. Politika ka disa rregulla të pashkruara. Kërkon shumë për të marrë atë që ke në mendje ose fal “torrën” për të marrë “mbretin”. Këtë pjesë të lojës, nuk e ka në dorë Palmer. /Nga Blerti DELIJA/
